Czym jest borelioza? Czy rumień wędrujący jest pierwszym objawem choroby? Borelioza jest wywoływana przez groźną bakterię Borrelia burgdorferi, która jest przenoszona przez kleszcze. Najczęściej objawem choroby jest rumień na skórze. W bardziej zaawansowanych stadiach choroby objawy mogą się pojawić praktycznie z każdego narządu. Warto przy tym pamiętać, że postacie narządowe boreliozy są zdecydowanie groźniejsze niż miejscowe zmiany na skórze i pojawiają się znacznie później niż bezpośrednio po ugryzieniu przez kleszcza.

We wczesnym etapie choroby do najczęstszych objawów zalicza się: złe samopoczucie, bóle mięśni i stawów, gorączkę, bóle głowy, obrzęk stawów oraz zaburzenia rytmu serca. Pojawia się tzw. rumień wędrujący, który jest specyficzną zmianą na skórze.

Zobacz też: Niedobór witaminy D i jego objawy

Przewlekła borelioza charakteryzuje się nawracającym zapaleniem stawów, problemami z koncentracją, zdecydowanie większą drażliwością oraz zmianami osobowości.

Borelioza i rumień wędrujący – pierwsze objawy

Bezpośrednio po ugryzieniu przez kleszcza na skórze może powstać charakterystyczny rumień wędrujący, który może się utrzymywać do 14 dni. Rumień wędrujący ma czerwoną barwę i zazwyczaj kształt okręgu lub owalu. Wyglądem przypomina czerwony na obwodzie pierścień, który pozostaje wyraźnie odgraniczony od reszty skóry. W środku pierścienia pojawia się jaśniejsze przebarwienie. W początkowej fazie pierścień ma średnicę około 1 cm, ale z czasem zaczyna się rozrastać. Nieleczony rumień wędrujący może osiągnąć średnicę nawet około 15 cm. Rumień jest bezbolesny i nie swędzi. Rumień wędrujący występuje  u 1/3 pacjentów chorych na boreliozę. Zdarza się, że w pierwszej fazie choroby występują objawy podobne do grypy. Konieczne jest wtedy podjęcie szybkiego leczenia przy użyciu doustnego antybiotyku. Jeżeli na tym etapie leki nie zostaną podane to choroba przechodzi w fazę rozsianą. Wtedy to niestety mogą pojawić się objawy wtórne.

Zobacz też: Nadpotliwość – dolegliwość z którą można walczyć

Borelioza i objawy narządowe czyli faza rozsiana

W momencie kiedy bakterie znajdujące się na skórze przedostaną się do krwi, a stamtąd do kolejnych narządów w ciele człowieka, z czasem dochodzi do rozwoju zdecydowanie gorszego rodzaju choroby. Po roku choroba przechodzi w fazę przewlekłą a lista dolegliwości, które występują na tym etapie boreliozy jest bardzo długa. 

Objawy boreliozy mogą występować również w obrębie poszczególnych narządów. Diagnoza choroby w takim przypadku jest trudna, ponieważ zmiany narządowe są mało widoczne. Rozsianie się bakterii w poszczególnych narządach następuje poprzez rozprzestrzenianie się za pomocą krwi lub chłonki.

Zobacz też: Otyłość brzuszna – zagrożenia

Na początku u pacjenta chorego na boreliozę  mogą pojawić się poty, podwyższona temperatura, dreszcze i uderzenia gorąca. Z czasem zmęczenie, ociężałość, otępienie i bezsenność stają się podstawowymi  objawami boreliozy. Wiele osób zakażonych chorobą mimo czasu przeznaczonego na odpoczynek odczuwa ciągłe zmęczenie. Relaks i wyciszenie nie dają pożądanego efektu a chory często nie zdaje sobie sprawy z przyczyny przewlekłego zmęczenia.

Często zdarzają się też bóle karku oraz zaburzenia wzroku, które nie mają swojego diagnostycznego uzasadnienia. Wizyta u lekarza i specjalistyczne badania nic nie wykazują a mimo to pacjenci cierpią na bóle odcinka szyjnego i skarżą się na słabe widzenie. U niektórych pacjentów mogą wystąpić szumy uszne oraz zaburzenia mowy.

Zobacz też: Kolagen – dobry na stawy

Alkohol nie służy osobom zakażonym, gdyż może prowadzić do zaostrzenia objawów. Może zdarzyć się sytuacja, że po wypiciu małej dawki „czegoś mocniejszego” osoba chora czuje się jak po wypiciu bardzo dużej ilości alkoholu. Jeżeli pacjent jest świadomy faktu, że jest chory na boreliozę powinien unikać napoi wysokoprocentowych, by bardziej sobie nie zaszkodzić.

U wielu pacjentów można zauważyć nadmierne wypadanie włosów. Często stosowane preparaty i kuracje na przywrócenie włosom objętości nie działają. Pomóc może jedynie zastosowanie antybiotykoterapii co prowadzi do zatrzymania tego nieprzyjemnego objawu.

Często dochodzi do drętwienia kończyn oraz ogólnych bólów całego ciała, zwłaszcza bioder, kolan czy stawów skokowych.

Skutkiem przewlekłej boreliozy są zaburzenia psychiczne i zmiany w psychice człowieka. Pacjenci często cierpią na depresję, drażliwość i zaburzenia koncentracji,  dręczą ich myśli samobójcze, mogą stać się agresywni i bez powodu wybuchać złością. Rzadko dochodzi do zapalenia opon mózgowych czy zapalenia serca.

Zobacz też: Ciągły stres skróci Ci życie

Wyróżniający dla boreliozy jest fakt, że objawy mają charakter napadowy i zmienny. Silny ból może przerodzić się w nieodczuwalną dolegliwość, bolące stawy po tygodniu mogą ustąpić na rzecz innych objawów. Poprawa stanu zdrowia może nastąpić w każdej chwili, by zaraz powrócić ze zdwojoną siłą,  gdyż z reguły bóle nie są stałe i są o zmiennej intensywności.

Antybiotyki jako podstawa leczenia

Istotny jest moment wykrycia choroby, ponieważ od niego zależy ile będzie trwało leczenie. Ważne jest wczesne wykrycie boreliozy i postawienie diagnozy. Objawów jest bardzo dużo i z tego powodu ciężko jest ją wykryć. Pacjenci, u których nie wystąpił charakterystyczny dla boreliozy rumień wędrujący mogą nie mieć pojęcia, że zostały zakażone, dlatego choroba jest diagnozowana na podstawie objawów narządowych oraz specjalistycznych badań. Chorzy często nie mają wsparcia w najbliższym otoczeniu, gdyż zdarza się, że są postrzegani jako osoby, które mają urojenia dlatego diagnoza lekarska osób specjalizujących się w boreliozie jest jedynym ratunkiem dla pacjenta. Podstawą przy leczeniu boreliozy są antybiotyki. Leczenie może trwać od kilku tygodni do nawet półtora roku, w zależności od stanu pacjenta. Antybiotykoterapia przynosi zadowalające efekty, a leczenie zostaje ustalone w sposób indywidualny.

Objawy celiakii, diagnoza oraz leczenie

Objawy zapalenia zatok, przyczyny i leczenie

Jak odbudować florę bakteryjną jelit?

Odwiedź i polub nas
Oceń